Choroby kukurydzy

 Szybki wzrost areału kukurydzy w krótkim czasie, uprawa w monokulturze, uproszczenia uprawowe oraz występowanie korzystnych warunków pogodowych, sprawiają, że problem chorób kukurydzy jest coraz powszechniejszy. W ostatnich latach choroby kukurydzy mogą być przyczyną bezpośrednich strat w plonach wynoszących nawet 30%.

Niezmiernie ważna jest również szkodliwość pośrednia związana z pogarszaniem się jakości plonu. Sprawcy niektórych chorób np. grzyby z rodzaju Fusarium mogą produkować silne trucizny (mikotoksyny), które stanowią zagrożenie dla zdrowia zwierząt gospodarskich. W przypadku większości chorób nie ma możliwości interwencyjnego reagowania na zagrożenie jakie stanowią, a wynika to głównie z braku zarejestrowanych fungicydów do stosowania w pełni sezonu wegetacyjnego.

Chemiczne zwalczanie chorób obejmuje jedynie fungicydowe zaprawy nasienne. Aktualnie większość kwalifikowanego materiału siewnego oferowanego na rynku jest już zaprawiona zaprawą fungicydową. W przypadku zakupu czystego materiału siewnego, możemy go zabezpieczać jedną z dwóch zarejestrowanych zapraw nasiennych: Maxim XL 033 FS oraz Vitarax 200 FS. Pierwsza zabezpiecza przed zgorzelą siewek, druga przed zgorzelą siewek i głownią guzowatą.

W celu ograniczenia występowania chorób ważna jest profilaktyka oraz metody niechemiczne. Do takich działań zaliczamy:

  • dobór odmian,
  • uprawa kukurydzy w płodozmianie (oraz izolacja przestrzenna od ubiegłorocznych pól pokukurydzianych),
  • poprawna agrotechnika,
  • zbilansowane nawożenie,
  • wczesny siew (kwiecień),
  • zwalczanie chwastów,
  • terminowe zebranie plonu,
  • głęboka orka jesienna.

Do najważniejszych chorób jakie występują na plantacji kukurydzy należą:

Zgorzel siewek

Pierwsze objawy chorobowe widoczne są na systemie korzeniowym oraz u podstawy łodygi w postaci zółtych, potem ciemniejszych plam, stopniowo przechodzących w czarne smugi. Silne porażenie powoduje najczęściej zamieranie siewek i powstawanie pustych miejsc na plantacji. Rozwojowi choroby sprzyja chłodna i wilgotna wiosna, która opóźnia kiełkowanie, wschody i początkowy wzrost młodych roślin.

Zgnilizna korzeni i zgorzel podstawy łodygi

Głównymi sprawcami tej choroby są znajdujące się w glebie zarodniki grzybów z rodzaju Fusarium. Pierwsze, zauważalne objawy porażenia roślin można zaobserwować od połwy lipca. Mają one postać stopniowo zamierających od dołu ku górze blaszek liściowych. W okresie mlecznej lub woskowej dojrzałości ziarna rośliny bieleją, a następnie zasychają. W wyniku dalszego rozwoju choroby, w dolnych międzywęźlach łodyg następuje rozkład tkanek i przerastanie ich przez grzybnię. Rośliny łamią się i wylegają co utrudnia zbiór i zmniejsza plon ziarna.