Obory wolnostanowiskowe typu otwartego

Krowy, szczególnie wysokomleczne, należą do zwierząt, które dobrze znoszą niskie temperatury. W oborach wolnostanowiskowych zakres temperatur od -10 do +25ºC ma niewielki wpływ na produkcję mleka, jeżeli wilgotność względna nie przekracza 80% (w oborach uwięziowych temperatura nie powinna spadać poniżej 0ºC).

Budowa obór wolnostanowiskowych typu otwartego (np. kurtynowych) pozwala na obniżenie nakładów inwestycyjnych. Obory takie coraz częściej występują w Europie Zachodniej, a ostatnio również w Polsce. W Stanach Zjednoczonych obory tego typu budowano przynajmniej 25 lat wcześniej.

Obory otwarte to budynki bez izolacji cieplnej przegród budowlanych, w których przynajmniej jedna ściana (na ogół od strony odwietrznej) jest niezabudowana. Wysokość otwartej lub częściowo otwartej ściany do okapu powinna wynosić minimum 4m, a kąt nachylenia dachu od 20 do 24º. Istotne znaczenie ma kubatura obory, która powinna wynosić w przeliczeniu na ogólną masę ciała krów min. 6m³ na 100 kg masy ciała. Regulacja otwarcia ścian wzdłużnych (kurtyn) może być ręczna lub mechaniczna.

W warunkach polskich, często możliwość maksymalnego otwarcia uzależniona jest od regionu klimatycznego. W regionach chłodniejszych wykonuje się stałą zabudowę ścian bocznych na wysokość ok. 150 cm nad poziom legowiska, a pozostała część do okapu wyposażona jest w opuszczaną kurtynę.

Zaletą obór otwartych jest sprawny i wydajny system wentylacji naturalnej. Wysoko produkcyjne krowy potrzebują dużo tlenu, bowiem im wyższa dzienna wydajność, tym intensywniejsza przemiana materii, a tym samym większe wytwarzanie ciepła, pary wodnej, dwutlenku węgla i amoniaku. Właściwa wymiana powietrza jest kluczem do dobrej zdrowotności, wysokiej produkcji mleka oraz sprzyja dobremu stanowi budynku.

Obora typu otwartego jest tańsza, ale hodowca musi mieć świadomość, że w warunkach zimowych może pracować w oborze przy temperaturze poniżej 0ºC.

„Zimne” budynki dla bydła z nieocieplonymi dachami, mogą stwarzać problemy w miesiącach letnich, kiedy temperatura wewnątrz jest wyższa niż na zewnątrz, szczególnie przy pokryciu dachowym z blachy. Izolacja termiczna umieszczona pod pokryciem dachowym (od wewnątrz) ma decydujące znaczenie w okresie letnim, przy temperaturach powyżej +25 ºC.  W budynku z izolacja cieplną jest chłodniej niż na zewnątrz.